دوباره مىيابند . از ديدگاه من ، معامله‌ى « آوازه‌اى جاودان » با كارهاى جان‌فرسا زيبا مىنمايد . هركول « 1 » با كارهاى جان‌فرسايى كه براى نوع بشر انجام داد ، به جاودانگى دست يافت . از ميان انسان‌هاى نيك‌كردار ، برخى در رديف قهرمانان قرار گرفتند و برخى به مقامات الهى دست يافتند و تاريخ با جاودانه ساختن خاطره‌ى آن‌ها ، براساس شايستگى هريك ، آنان را مورد ستايش قرار داده است . در حالىكه ديگر وقايع ، طعمه‌ى زمان مىگردند ؛ تاريخ با قدرت تام خويش ، زمان را - كه هر چيزى را به كام خود فرو مىبرد - به تسخير خويش درآورده و آن را به نوعى وا مىدارد كه شواهدش را به آيندگان انتقال دهد . هم‌چنين تاريخ ، در گسترش سخنورى كه زيباترين استعداد بشرى است نقش داشته است . يونانيان به واسطه‌ى سخنورى بود كه بر بربرها چيره گشتند ، چونان فرزانگان كه بر بىخردان برترى مىيابند . تنها از طريق سخن است كه يك فرد مىتواند خود را خداوندگار مردمان گرداند . اصولا تأثير يك سخن از طريق ميزان فصاحت آن تعيين مىگردد و ما زبان به تحسين شهروندانى مىگشاييم كه از اين طريق به سطوح بالاى جامعه دست يافتند . با پىگيرى اين موضوع كه خود به چندين بخش تقسيم مىشود ، درمىيابيم كه شعر بيش از آن‌كه كارآيى داشته باشد ، بردل مىنشيند و پى مىبريم كه وضع قوانين براى تنبيه و نه براى تعليم بوده است . در ميان ديگر انواع سخنورى ، برخى هيچ نقشى در سعادت همگانى ندارند و برخى به همان اندازه كه مفيد واقع مىشوند ، خطرناكند و سرانجام برخى ديگر تنها واقعيّت را تيره مىگردانند و تنها تاريخ است كه با انتقال شواهدش به آيندگان و با تطبيق وقايع ، تمام چيزهاى مفيدى را كه ساير معارف در بردارند ، گرد هم مىآورد . تاريخ با ترغيب به اجراى عدالت ، سرزنش بدكاران ، ستايش نيكوكاران و با دادن درس‌هاى بزرگ به كسانى كه از آن بهره مىگيرند با تمام شكوه تجلّى مىيابد .

--> ( 1 ) . هركول ( Hercule ) رومى يا هراكلس ( Heracles ) يونانيان ، معروف‌ترين و ملىترين قهرمان داستان‌هاى كلاسيك مىباشد . وى پور زئوس و آلسمن مىباشد . دوازده « خوان » اش مشهور است و آن شرح اعمالى است كه هراكلس به دستور پسر عم خود « اوريسته » انجام داد .